Huzuru Resmetmek

[كنج مسلمان]

Bir gün halkı tarafından sevilen bir kral, huzuru en güzel resmedecek sanatçıya büyük mükâfât vereceğini i‘lân eder. Yarışmaya çok sayıda sanatçı katılır. Günlerce çalışırlar, birbirinden güzel resimler yaparlar. Sonunda eserleri saraya teslîm ederler. Tablolara bakan kral sâdece ikisinden hoşlanır. Fakat birinciyi seçmesi için karar vermesi gereklidir. Resimlerden birisinde sükûnetli bir göl vardır. Göl ayna gibi etrafında yükselen dağların görüntüsünü yansıtmaktadır. Üst tarafta pamuk beyazı bulutlar gökyüzünü süslemektedir. Resim mükemmel bir huzur resmi olduğunu düşündürecek kadar güzeldir.
Diğer resimde de dağlar vardır. Fakat engebeli ve çıplak dağlar. Üst tarafta öfkeli bir gökyüzünden boşanan yağmurlar ve çakan şimşek, resmi daha da sıkıntılı hâle sokmaktadır. Dağın eteklerindeki bir şelâleyse insana gürültüyü, yorgunluğu hatırlatacak kadar hırçın resmedilmiştir. Kısaca resim, pek de öyle huzur verecek türden değildir.

Fakat kral resme bakınca şelâlenin ardında kayalıklardaki çatlaktan çıkan mini minnacık bir çalılık görür. Çalılığın üstünde anne bir kuşun örttüğü kuş yuvası göze çarpmaktadır. Sertçe akan suyun orta yerinde anne kuşun kurduğu yuva, hârika bir huzur ve sükûn örneği sunmaktadır izleyenlere.
Mükâfâtı kim kazandı dersiniz? Elbette ikinci resim. Kralın açıklaması çok da uzun değildir:
- Huzur, hiçbir gürültünün ve sıkıntının ya da zorluğun bulunmadığı yer demek değildir. Huzur, bütün bunların içinde bile yüreğimizin sükûn bulabilmesidir

[جودت]