Ey Kendi kendine Zulmedenler!

[عباس]

Ey Kendi kendine Zulmedenler!

Cenâb-ı Hak âyet-i kerîmelerde şöyle buyurur:

“…Bunlar Allah’ın sınırlarıdır. Kim Allah’ın sınırlarını aşarsa, şüphesiz kendine zulmetmiş olur…” (Talâk, 1)

“Onların her birini kendi günahları sebebiyle cezâlandırdık. Kiminin üzerine taşlar savuran rüzgârlar gönderdik (üzerlerine taş yağdırdık), kimini korkunç bir ses yakaladı, kimini yerin dibine geçirdik, kimini de suda boğduk. Allah onlara zulmetmiyordu, asıl onlar kendilerine zulmediyorlardı.” (Ankebut, 40)



Rasûlullah -sallâllâhu aleyhi ve sellem-, bir sefer esnâsında Semûd kavminin memleketi olan Hicr mevkiine geldiğinde ashâbına şöyle hitâp etti:

“–Azâba uğratılmış olan şu milletin yurduna ancak ağlayarak girin! Ağlayamıyorsanız girmeyin ki, onların başına gelen sizin de başınıza gelmesin.” (Buhârî, Salât 53, Enbiya 17, Tefsîr, 15/2, Meğâzî 80; Müslim, Zühd 38-39)

Başka bir rivayette Hicr’e vardığı zaman Peygamber Efendimiz’in şöyle buyurduğu bildirilmektedir:

“Kendilerine zulmedenlerin yurduna ağlayarak girin. Yoksa onların başına gelenler sizin de başınıza gelebilir.”

Sonra Rasûlullah -sallâllâhu aleyhi ve sellem- başını örttü; o vadiyi geçinceye kadar süratle yürüdü. (Buhârî, Enbiyâ 17, Tefsîr, 15/2; Müslim, Zühd 39)



Meymun bin Mihran -rahmetullâhi aleyh- şöyle derdi:

“Kişi namazda kendisine lânet eder ancak farkında olmaz.”

“–Bu nasıl olur?” diye sorulduğunda şu cevabı verirdi:

“–Kişi şu âyeti okur: «Dikkat edin, Allah’ın lâneti zulmedenlerin üzerinedir!» (Hûd, 18) Hâlbuki bu âyeti okuyan kişi, bir taraftan da işlediği günahlarla kendisine zulmetmektedir. İnsanlarla alışveriş yaparken ticâret ahlâkına dikkat etmeyerek hem onlara hem de kendisine zulmetmektedir.”



  

[طلبه لگه - طالب]

[hançer_zede]

   kardeş

 

[طوبى]

 

 

[ayhan]

 

[ayhan]

  kardeş

 

[ayhan]

[ayhan]

Ey Kendi kendine Zulmedenler!

Cenâb-ı Hak âyet-i kerîmelerde şöyle buyurur:

“…Bunlar Allah’ın sınırlarıdır. Kim Allah’ın sınırlarını aşarsa, şüphesiz kendine zulmetmiş olur…” (Talâk, 1)

“Onların her birini kendi günahları sebebiyle cezâlandırdık. Kiminin üzerine taşlar savuran rüzgârlar gönderdik (üzerlerine taş yağdırdık), kimini korkunç bir ses yakaladı, kimini yerin dibine geçirdik, kimini de suda boğduk. Allah onlara zulmetmiyordu, asıl onlar kendilerine zulmediyorlardı.” (Ankebut, 40)



Rasûlullah -sallâllâhu aleyhi ve sellem-, bir sefer esnâsında Semûd kavminin memleketi olan Hicr mevkiine geldiğinde ashâbına şöyle hitâp etti:

“–Azâba uğratılmış olan şu milletin yurduna ancak ağlayarak girin! Ağlayamıyorsanız girmeyin ki, onların başına gelen sizin de başınıza gelmesin.” (Buhârî, Salât 53, Enbiya 17, Tefsîr, 15/2, Meğâzî 80; Müslim, Zühd 38-39)

Başka bir rivayette Hicr’e vardığı zaman Peygamber Efendimiz’in şöyle buyurduğu bildirilmektedir:

“Kendilerine zulmedenlerin yurduna ağlayarak girin. Yoksa onların başına gelenler sizin de başınıza gelebilir.”

Sonra Rasûlullah -sallâllâhu aleyhi ve sellem- başını örttü; o vadiyi geçinceye kadar süratle yürüdü. (Buhârî, Enbiyâ 17, Tefsîr, 15/2; Müslim, Zühd 39)



Meymun bin Mihran -rahmetullâhi aleyh- şöyle derdi:

“Kişi namazda kendisine lânet eder ancak farkında olmaz.”

“–Bu nasıl olur?” diye sorulduğunda şu cevabı verirdi:

“–Kişi şu âyeti okur: «Dikkat edin, Allah’ın lâneti zulmedenlerin üzerinedir!» (Hûd, 18) Hâlbuki bu âyeti okuyan kişi, bir taraftan da işlediği günahlarla kendisine zulmetmektedir. İnsanlarla alışveriş yaparken ticâret ahlâkına dikkat etmeyerek hem onlara hem de kendisine zulmetmektedir.”