Bir bilge, bir gölün başında oturmaktadır. Susuzluktan kırılan bir köpeğin devamlı olarak göle kadar gelip tam su içecekken kaçması dikkatini çeker. Dikkatle izler olayı. Köpek susamıştır ama göle geldiğinde sudaki yansımasını görüp korkmaktadır. Bu yüzden suyu içmeden kaçmaktadır.
Sonunda köpek susuzluğa dayanamayıp kendini göle atar ve sudaki kendi yansımasını görmediği için de suyu içer. O anda bilge, “Benim bundan öğreneceğim bir ibret bir ders olmalı” der. Sonra da, “Bir insanın istekleri ile arasındaki engel, çoğu zaman kendi içinde büyüttüğü korkular ve engellerdir. İnsan öz güvenle ben yapamam düşüncesini aşarsa, Allah’ın izniyle istediklerini elde edebilir” diye düşünür.